Hammam, het Turks-Arabisch bad
Wij Nederlanders zullen de Hammam ervaren als een sprookje. Veel marmer, mozaïeken,
muurschilderingen en diverse kruidengeuren dragen bij aan een enorme beleving. U
bent in het huis van de hitte, de harara, een stoom-zweetruimte. Het plafond is een
halfrond gewelf met sterrenvormige glazen ogen. De binnenvallende zonnestralen zorgen
voor een bijna meditatief licht. U zweet bij een temperatuur van 47-50oC. Na een
twintig minuten zal de badmeester, de tefflak, u verzoeken plaats te nemen op de
navelsteen. Deze achthoekige steen ligt midden in de ruimte. Hier geniet u van een
zeepmassage die zal worden uitgevoerd met geitenlederen handschoenen, vaak niet op
zachtzinnige manier. Vervolgens arriveert u in de rustruimte en geniet van Turkse
thee, zilte yoghurt en sappig fruit. Ontspan en geniet. Vroeger troffen we de Hammam
als ritueelbad aan als onderdeel van een moskee. Tegenwoordig genieten we in wellness-centra
en luxe hotels.
Regelmatig komt u naast de schrijfwijze Hammam het woord tegen als Hamam. Arabisch
geschreven gebruiken we Hammam en Turks geschreven Hamam.
.
